Os axóuxeres son obxectos sonoros de cores moi vivas para entreter aos cativos e cativas. Este blogue pretende ser un espazo onde poder realizar o intercambio de experiencias, amáis dunha proposta motivadora de integración das TIC ás miñas clases. Desexo que sexa enriquecedor e motivante para a vosa e a miña formación.

lunes, 16 de diciembre de 2013



Inverno



XANEIRO



No mes de xaneiro os pés no braseiro.
En xaneiro mellor carballo que castiñeiro.
Xaneiro quente tras o demo no ventre.
O sol de xaneiro non ten compañeiro.
En xaneiro a faneca sabe a carneiro.
Á lúa de xaneiro eu compárote; que é a lúa máis clara, de todo o ano.
A vinte de xaneiro, San Sebatián primero;detente varón, que primeiro é San Antón.
Ao galgo máis lebrero, váiselle a lebre en xaneiro.
Ano ruín cando chove moito en xaneiro e neva en abril.
De xaneiro a xaneiro, boas cuncas de caldo no pucheiro.
O bo xaneiro, frío e seco.
O polo de xaneiro, a pluma vale diñeiro.
En xaneiro e febreiro, quen colla unha vella é un cabaleiro.
En xaneiro, bufanda, capa e sombreiro.
En xaneiro, busca a perdiz ao perdigón.
En xaneiro, de día ao sol e de tarde ao braseiro.
En xaneiro, pouco no sendeiro: un día e non cada día.
Xaneiro é o mes primeiro, se vén frío, é bo cabaleiro.
Xaneiro, cando se xea a vella no leito e a auga no pucheiro.
Xaneiro, o friorento, entra soprándose os dedos.
Xaneiro, frio ou morno pásao arroupado.
Estrelas tapadas, tempestades e pedregales.
Inverno frio, verán caloroso.
As cinco dan xa co sol, o día de San Antón.
Non hai lúa como a de xaneiro, nin amor como o primeiro.
Por ano novo, trigo, viño e touciño novo xa é vello.
Por xaneiro florece o romeiro.
Polos Reis, os días e frío crecen.
Por San Pablo, o inverno volve atrás ou alonga o paso.
Por San Vicente, o inverno perde un dente.
Por Santo Tomás, mochila diante e mochila atrás.
Quen pasa o mes de xaneiro, pasa o ano enteiro.
San Valeroventolero.
Seda en xaneiro fantasía ou pouco diñeiro.
Se xea ben por xaneiro, ben choverá en febreiro.
Tiritando, no mes de xaneiro, tiritando naceu o cordeiro.

FEBREIRO




Febreiro ferverexar, raíñas de sol,chover e nevar.
Auga de febreiro, enche o celeiro.
Cando non chove en febreiro, nin trigo nin centeo.
O mes de febreiro inventouno un caseiro.
En febreiro busca a sombra o can, en marzo o can e o amo.
En febreiro, o tolo, ningún día se parece a outro.
En febreiro, un anaco ao sol e outro ao humero.
En febreiro, xa ten flor a amendoeira.
Febreiro o revoltoso, un anaco peor que outro.
Febreiro, febreirín,el máis curto e o máis ruín.
Febreiro, mes cebadero e cabrito no caldeiro.
Febreiro, sete capas e un sombreiro.
Chuvia de febreiro, bo prado e bo centeo.
Neve antes de marzo, ouro branco.
Neve febrerina, nas patas lévasea a galiña.
Para febreiro, garda leña no teu leñero.
Por San Valentín as amendoeiras floridas.
Por Santa María, hora e media máis de día.
Quen en febreiro non escardar, a que agarda?.
Se en febreiro quente estás, en pascuas tiritarás.
Se fai vento por San Matías, fai vento corenta días.
Se non chove en febreiro, nin bo gando nin bo sementero.
Sol de febreiro, rara vez dura un día enteiro.
Veña febreiro chuvioso,ainda que salga furioso.
Xa vén febreiro, que se leva a ovella e o carneiro.
Polo San Brais , dúas horas máis.

MARZO



A quince de marzo dá o sol na sombra e canta a laberca.
Cando cae a pascua en marzo, fólgase o demo.
Cando en marzo hai néboas, maio neva ou xea.
Cando a túa casa vaias obrar, en marzo has de empezar.
De marzo ao revés, coida a res.
Dixo marzo ao pastor: Con tres días que me quedan e tres que me preste o meu irmán abril, hei de poñer as túas ovellas a parir.
A calor de marzo, cedo é para o campo.
O esposo de María fai a noite igual ao día. ( 19 de marzo, San José)
O sol de marzo conmove e non resolve.
En marzo o que non haxa "estirao" a pata, estirará o brazo.
En marzo florecen todos os campos.
En marzo, o abrigo, noces e pantrigo.
As secas de marzo, son chuvias en maio.
Chuvias en marzo, herbas nas sementeiras.
Os aires e os soles de marzo queiman as donas do pazo.
Marzo de chuvias cargado, fai o ano desgraciado.
Marzo as amendoeiras en flor e os mozos en amor.
Marzo que empiece bochornoso, pronto se volve granizoso.
Marzo trae as follas e novembro despóxaas.
Marzo, marceador de noite chove e de día fai sol.
Marzo, marzadas: aire, frio e sarabiadas.
Néboa de marzo, neve de abril.
Néboas en marzo, augas en maio.
Neve antes de marzo, ouro branco.
Non dure máis o mal da miña veciña que a neve marcelina.
Para marzo á súa metade, golondrina vén e tordo vaise.
Pascua marzal, ou por moito ben ou por moito malo. Cando cae a Pascua en marzo, fólgase o demo.
Pola Encarnación os últimos xeos son.
Por San José, os sapos comézanse a ver.
Sae marzo e entra abril, nubecitas a chorar e campitos a reir.
Se en marzo canta a ra, en abril cala.
Se en marzo oes tronos, apuntala o teu celeiro.
Sol de marzo, pega como mazo.
Entre marzo e abril sale o cuco do
cubil, entre maio e a sega marcha o
cuco para súa terra.
Marzo, marzal pola mañá cariña de
rosas e pola tarde cara de can.
Marzo, marzal de mañá inverno, e de tarde verán.
Cuando marzo maiea, maio marcea.
Se marzo chegou, e o cuco non veu,
algo lle pasou.
Marzo ventoso e abril chuvioso
sacan a maio florido e fermoso.
Marzo chuvioso, verán caloroso.

PRIMAVEIRA

Il·lustració de Cassandra Barney

ABRIL




A fins de abril, en flor a vide.
Abril mollado malo na horta e bo no campo.
Abril non é pai que é compadre.
Abril non se chama abril, senón Ah, vil!
Abril que sae chovendo, a maio chega rindo.
Abril saca a espiga a relucir.
Abril sen sarabiar, non se vió nin se verá.
Abril, para ser abril, ha de ter augas mil.
Abril, un bo entre mil.
Abriles e xenros poucos hai bos.
En abril a xeada, segue a sarabiada.
En abril, a flo white; font-family: verdana, sans-serif; font-size: x-small; line-height: 20px;">En abril, pon a perdiz.
Ata que pase o abril, non alixeires vestir.
As mañanitas de abril son boas para durmir.
Chova abril e maio aínda que non chova en todo o ano.
Non hai abril que non sexa vil, ao principio, ao medio ou á fin.
Parte o seu tempo abril entre chorar e reir.
Quen non garda leña en abril, non sabe vivir.
Se abril for frío, haberá pan e veu; E se frío e mollado, seguro está o ano.
Se non houbese abril, habería ano ruín.
Se por San Jorge xea, non collerás moitas peras.
Se queres saber cando é abril, a andoriña te o virá a dicir.
O teu perexil, seméntao en abril.
Abril, se por mal quere vir, nin as
portas deixa abrir.
En abril augas mil.
Altas ou baixas
en abril son as pascuas.
Abril frío e fornos quentes,
alegría para os meus dentes.
Por San Blas hora e media máis

MAIO



Auga de maio non cala o saio, e se algunha vez o calou, pronto o enxugou.
Auga de maio quita aceite e non dá gran.
Auga de maio, pan para todo o ano.
Auga por Santa Rita, todo o quita.
Quentura de maio, saúde para todo o ano.
Cando naza maio, todo o deixa espigado.
Cando maio vai medir, debe rematar o inverno.
O bo madeiro, para maio quéroo.
O mes de maio é o mes máis longo que ten o ano.
O queixo e o barbeito, para maio estea feito.
En maio a moita calor aumenta a produción.
En maio non deixes o saio, por se en vez de dereito, vén de evito.
En maio, cando as grandes calores, os cabalos están gordos e os poldros corredores.
Xeada de maio auga na man.
Fungo de maio nin o comas nin o deas ao teu amo.
A landra que non se ve en maio, non se ve en todo o ano.
Liño bo, liño malo, todo florece en maio.
Maio entrado, un xardín en cada prado.
Maio frio, pouca palla e moito trigo.
Maio ventoso, para o campesiño fermoso, e para o mariñeiro penoso.
Queres mal a túa veciña? Dálle en maio unha sardiña.
San Isidro Labrador quita a auga e saca o sol.
Se maio é arranxado, nin frio nin torrado.
Se non encandela en maio, non encandela en todo o ano.
Xa vén maio por esas canellas espigando trigos e segando cebadas.
Ata o corenta de maio, non quites o saio.
Se non houbese maio, non habería ano malo.
No mes de maio inda cae o raio.
Maio me molla, maio me enxuga,
maio me dá a súa sacudidura, pero
éche de fame que non de fartura.

XUÑO



Polo San Xoán as once con día dan .
Polo San Xoán comeza o verán.
A sardiña de San Xoán, pringa o pan.
No mes de San Xoán as nove con día dan.
Augas en xuño, nin froitos nin pastos en xullo.
Bo tempo en xuño, verán seguro.
Cabañuelas en febreiro, en chuvias xuño atinado.
Cando xuño chega, busca a fouce e limpa a hera.
Dos ventos de xuño, os de San Antonio ou ningún.
O vento que corra por San Juan, todo o ano correrá.
No mes de San Xoan, ao sol cócese o pan.
En xuño o día vinte e un, é longo como ningún.
En xuño se pica o sol, nin muller nin caracol.
Ata o corenta de maio, non quites o saio, e se xuño é ruín, ata o fin.
Ata que pasa San Xoan, non quites o gabán.
Xuño brillante, ano abundante.
Xuño é todo día; os vellos e achacosos teñen máis vida.
Xuño, a fouce no puño, para probar que non para segar.
Xunta de paxaros, auga segura.
o que en xuño se molla, en xuño sécase.
Maio seco, xuño augado; todo virá trastornado.
Maio e xuño facendo un mes, o mellor do ano é.
Para o día de San Bernabé a sega de prados está ben.
Por San Anton anubrado e por san Xoan despexado.
Quen queira ver os figos nacer, madrugue a mañá de San Bernabé.
Quen se queira matar, coma coles por San Xoan.
Se en xuño chove, en inverno neva.
Tormentas por San Xoan, quitan viño e non dan pan. Tronadas en xuño anuncian moitos froitos.Verdes ou maduras, por San Xoan béveras seguras.


VERÁN



XULLO



No Santiago corren os días como cabalos.
Cando o sol moito quenta, barrunta tormenta. Dixo o trigo ao sementador: "Cun gran ou con dous, ao xullo son con vos ".
En xullo beber e suar, e o fresco en valde buscar.
En xullo o meu trigo, e en agosto o do meu amigo.
En xullo, onde anda o mozo? Na canle ou no pozo.
En xullo, da uva empeza o zume.
En xullo, o sol dá moita calor; e se non o da, gárdate debes.
Ata o corenta de maio non quites o saio; e se o tempo é inoportuno, ata o corenta de xuño.
Xullo abrasado, trigo seco e brando.
Xullo normal seco todo manancial.
Díxolle xullo ao pavero: "Xa durmirás en xaneiro".
Nin muller nin caracol, cando en xullo abrasa o sol.
Polo Carmen, todo o mundo come carne.
Por moito que queira ser, xullo pouco ha de chover.
Por San Fermín, a calor non ten fin.
Por Santiago, pinta o vago; pinta a uva que xa está madura.
Quen mellor escardar as súas sementeiras collerá en xullo máis puñados.
Quen non trilla en xullo, non trilla ao seu gusto.
Quen traballa en xullo, traballa con orgullo.
Se en xullo chove, en inverno neva.
Se en xullo chove, renace a herba e o trigo pérdese.
Se en xullo non trona, fame na aldea.
Vinga xuño fresco, Carmen claro e Santiago abrasado.

AGOSTO





En Agosto o orballo quema o rostro.
Ás sete en agosto, xa é lubrihosco.
Agosto está no segredo de doce meses completos.
Agosto está disputado con Baco e Cupido.
Auga de agosto, azafrán, mel e mosto.
Auga pola Virxe de agosto, ano de bo mosto.
Arada de agosto, á estercada dá en rostro.
Clara lúa é a de agosto, se a de xaneiro a dese en rostro.
Cando chove en agosto, non chove auga senón mosto.
Deus páguello en trigo en agosto.
O agosto é pouco e o que non o gaña é tolo.
En agosto ás sete, sombra no rostro.
En agosto relente e auga corrente.
En agosto, aínda que sexa pouco, quen non goza del é tolo.
En agosto, ínchese a uva de mosto.
Nas madrugadas de agosto, ten frío o vello e o mozo.
A chuvia por San Lorenzo sempre chega a tempo.
Non é bo o mosto collido en agosto.
Non hai un mes de agosto que se pareza a outro.
Paxaros de agosto, gordos como tordos.
Para fins deste mes, o gran na túa casa ten.
Por San Siste, busca as uvas onde as viste.
Primeiro día de agosto, primeiro día de inverno.
Quen non trilla en agosto, trilla con mal rostro.
Se non chovese en agosto, bota o teu caudal en mosto.
Sete agostos, sete rostros.
Viño, quen te bautizou? Agosto, que me mollou.
En Agosto refresca o rostro.

OUTONO
SETEMBRO




Setembro ou seca fontes ou leva pontes.
Setembro froteiro, alegre festeiro.
Polo San Miguel, xa o coello se ve ben.
Ao principio de setembro, aparella as cubas para vendimar as uvas.
Bo tempo en setembro, mellor en decembro.
Cando comezan a madurar as uvas, comezan a bailar as mozas.
Cando florece o melocotón, o día e a noite dun tenor son.
Do mes que entra con Abade e sae con Fraile, Deus gárdenos.
Do un ao quince chuvia copiosa, para todo perigosa.
O sol septembrino, madura o marmeleiro.
En setembro tronos, nin malos nin bos.
En setembro, o que non teña roupa que trema.
En setembro, os melóns gárdanse nos cantos.
En setembro, quen tivera trigo que semente.
Maio e setembro son dous irmaos;uno en inverno e outro en verán.
Por San Gil, acende o teu candil.
Por setembro, come e vende; pero non sexa tanto o teu comer, que non teñas que vender.
Setembro o mes máis malo que o ano ten.
Setembro o vendimador, corta os acios de dous en dous.
Setembro en fin de mes, a calor volve outra vez. Setembro é bo..., se do primeiro ao trinta pasa sereno.
Setembro froiteiro, alegre, festeiro.
Setembro, ou leva as pontes ou seca as fontes.
Se en setembro ves chover, o inverno seguro é.
Sopro de marzo e chuvia de abril, a agosto e setembro os fan rir.
Polo San Miguel, uvas e mel.
Polo San Miguel, os figos son mel.

OUTUBRO





Outono quente, inverno doente.
Á primeira auga de outubro, bota e cobre.
San Simón e San Judas, doces son as uvas.
Antes de novembro a uva sen froito quede.
Cando de San Galo chega a hora, a vaca no corte mora.
De duelo cóbrese, quen non sementou en outubro.
De outubro en primeiro,  o teu apeiro.
En outubro podarás, máis a aciñeira deixarás.
En outubro toma os bois e cobre.
En outubro, da sombra foxe.
En outubro, o enfermo que non se agarra, cae coa folla de parra.
En outubro, a terra esterca e cobre.
En outubro, non molesta o lume.
A lúa de outubro, sete lúas cobre; e se chove, nove.
Outubro é un bo mes de historia e deixa malas memorias.
Outubro viñateiro, pai do bo xaneiro.
Outubro, curto en ramos e longo en caldos.
Outubro, no souto e fóra do souto.
Outubro, as mellores froitas podrece.
Por San Simón, cada mosca vale un dobrón.
Por San Simón, sementa o bo labrador.
Por San Vicente, abre a man á semente.
Por Santa Teresa, as nubes traen auga ás presas.
Santa Teresa, flor en mesa.


NOVEMBRO



Antes de San Martiño, pan e viño.
Depois fame e frío.
Á viña frouxa, en novembro a poda.
A primeiros de novembro, quen non sementou que non semente.
A sereno outono, inverno ventoso.
A últimos de novembro, colle a túa oliva sempre.
Allo,¿por que non medraches?. Porque por San Martín non me sementaches.
Ao anoitecer arreboles, ao amañecer goteiróns.
Bo tempo, San Andrés, garda os figos para el.
Cando novembro remata, o vento empeza.
De metade de novembro en diante, o inverno é constante.
Día de San Martín, proba o teu viño.
Ditoso mes que entra en Todos los Santos e sae en San Andrés.
O vento que anda en San Martín, dura ata o fin.
Marzo trae as follas e novembro despóxaas.
Nin verán en Santa Cruz, nin envierno en La Laguna.
Néboa de novembro trae o sur no ventre.
Novembro rematado, inverno empezado.
Novembro é de estío a porta do frío.
Novembro é do estío, a porta do frío.
Novembro e xaneiro, teñen un tempero.
Novembro, se as flores dan, colle o azafrán.
Novienmbre, mes de batatas, castañas e noces.
Pola festa de San Clemente, canto trigo sementes perdes.
Por San Andrés, a neve nos pés.
Por San Andrés, mata a túa res, gorda, fraca ou como estea.
Se en novembro oes que trona, a colleita seguinte será boa.
Se novembro empeza ben, confianza has de ter.
Vento que se deita ao anoitecer, se lavanta ao amañecer.

DECEMBRO



Nadal chuvioso, xaneiro ventoso.
Cando o buho en decembro canta, chuvia ou temperanza.
Cando en decembro vexas nevar, ensancha o celeiro e o palleiro.
Dos Santos a Nadal, é inverno de verdade.
Días de decembro, días de amargura; apenas amence, xa é noite escura.
Decembro decembrina, fere como culebrina.
Decembro é un vello que engurra o pelello.
O día de Santo Tomás, nin creceu nin minguou, ata que o neno naceu.
O inverno, a vinte e un de decembro entra con chuvias e neves.
En decembro xeos e neves;  de matanza e roscos de augardente.
En decembro a terra dorme.
En decembro, o pastor e o labrego descoidan as ovellas e atizan o lume.
En decembro, xeadas e miolos xantados.
En decembro, leña e dorme.
En decembro, xéanse as canas e ásanse as castañas.
En decembro, sete galgos a unha lebre, e ela váse por onde quere.
En chovendo o día de SBibiana chova corenta días e unha semana.
En Nadal ao balcón;en a Pascua, ao tizón.
En non chovendo en noiteboa, non hai sementera boa.
En principio e fin de ano crece o día paso a paso.
Ata o día de Nadal, non é inverno de verdade.
Ata que chegue nadal, non botes man a podar.
Forno por Nadal, non ten descanso.
Por sol que en decembro faga, non soltes a capa.
Que ben que mal, manteigadas e polvorones, por Nadal.
Santa Lucía, a máis ñarga noite e o máis curto día.
Tras decembro nevuloso, vén xaneiro polvoroso.
Tras decembro tiritando, bo xaneiro e mellor ano.
Polo Nadal, cada ovella ao seu curral.
Polo Nadal, frío cordial.
En decembro o sol quenta con tardura e pouco dura



REFRANES METEOROLOGICOS POR MESES

www.diccionariosdigitales.net/glosarios%20y%20vocabularios/refranes%...




REFRANES POPULARES
DE LOS MESES DEL AÑO



ENERO

En enero, bufanda, capa y sombrero.
En enero, no te separes del brasero.
En enero ni galgo lebrero ni halcón perdiguero.
Por San Antón la gallina pon.
Enero llave de granero.
Cuando nieva en enero, todo el año ha tempero.
En enero el suelo mojado, bueno para el suelo, malo para el ganado.
Quien cava en enero y poda en febrero, tiene buen año de uvero. 
Año que hasta el nueve de enero nieva, mucho pan espera.
De enero a enero, el dinero es del banquero.
Hasta San Antón pascuas son, y si quieres más, hasta la Virgen de la Paz.

FEBRERO
En  febrero, un día al sol y otro al brasero.
En febrero busca la sombra el perro, pero a últimos, no a primeros.
Árbol que podó en febrero, tendrá fruto duradero.
Si no lloviere en febrero, ni buen prado ni buen centeno.
Nieve y lluvia en febrero, todo el año ha tempero.
En febrero la castaña y el besugo, no tienen jugo.
Flor de febrero no va al granero.
En febrero sale la lagartija del agujero.
Implore a la candela, o deje de implorar, tres meses de invierno faltan por pasar.
El día de la Candelaria, que llueva o que no llueva, el invierno está fuera, y si llueve y hace viento, invierno dentro.
Por San Blas la cigüeña verás, y si está cerca el verano más temprano, y si no la vieres mal año esperes.
Por San Blas, una hora más.

MARZO

Calor de marzo temprano, es para el campo sano.
En marzo la veleta ni dos horas está quieta.
Marzo ventoso y abril lluvioso, sacan a mayo florido y hermoso.
Cuando marzo mayea, mayo marcea.
Marzo marceador, que de noche llueve y de día hace sol.
Marzo marcero, por la mañana rostro de perro, por la tarde valiente mancebo.
En marzo siembra el garbanzo.
Por San  José, el garbanzal ni sembrado ni por sembrar.
En marzo cada gota quita un cuarto.
Agua de marzo es peor que las manchas sobre el paño.
Nieve en marzo vale un dinerazo.
Marzo pardo, señal de buen año.

ABRIL

Agua de abril, si no es torrencial, llena la panera.

En abril, búscale el nido a la perdiz.

En abril, aguas mil.

Las mañanas de abril son largas para dormir.

Mucha flor en primavera, buen otoño nos espera.

Si tienes pan para mayo y leña para abril, échate a dormir. 

Abril y mayo, llaves de todo el año. 

Abril frío, mucho pan y poco vino.

Abril frío, hincha el silo; mojado, silo y campo.
La niebla en marzo no hace daño, pero la de abril se lleva el pan, el vino y el barril. 
Al fin de abril, la flor de la vid. 
Abril sin granizo, Dios no lo hizo.

MAYO

Cantar "el mayo" a una moza, es darle la mejor rosa. 
Desde mayo a San Miguel, pastor de ovejas quiero ser; desde San Miguel a marzo, que las cuide el amo.
Hasta el cuarenta de mayo, no te quites el sayo.
Hielos en la cruz de mayo, siempre hacen daño.
Mayo caliente y lluvioso, ofrece bienes copiosos.
Para San Isidro labrador, vase el frío y viene el sol.
Siembra perejil en mayo, y lo tendrás todo el año.
Si en mayo no vieres lodo, dalo por perdido todo.
Mayo pardo, señal de buen año.
Mayo frío, torta de trigo, pero no de vino.
Rocío y fresco en mayo, dan vino a la viña y heno al prado.
Lo que mayo riega, mayo lo seca.
JUNIO
Junio brillante, año abundante.
Agua por San Juan, quita vino y no da pan.
Agua por San Juan, quita aceite, vino y pan.
No te quites el gabán hasta que llegue San Juan.
Cuando viene la golondrina, el verano está encima.
La moza que a San Antonio bese el pie, casará bien.
Por San Juan las cigüeñas salen a volar.
Arco por San Juan a la tardada, agua a la mañana.
Sembrarás cuando podrás, pero por San Juan segarás.
En el mes de San Juan, al sol se cuece el pan.
 
JULIO
Un julio normal, seco todo el manantial.
Un grano no hace granero, pero ayuda al compañero
Julio, lo verde y lo maduro.
En julio, el melón eche color.
Si llueve por Santa Ana, llueve un mes y una semana
Si quieres sandías por Santiago (25 julio), siémbralas para San Marcos (25 abril).
Que te bendiga julio, si mayo no pudo.
Por mucho que quieran ser, julio poco ha de llover.
Dice el labrador al trigo: para julio te espero, amigo
AGOSTO
Lo que en agosto madura, septiembre asegura.
Agua en agosto, miel y mosto.
Quien en agosto ara, riqueza prepara.
Agua por la Virgen de agosto, quita aceite y agua el mosto.
En agosto frío en rostro.
Agosto tiene la culpa y septiembre lleva la fruta.
Tormentas en el mes de agosto, buenos racimos y mejor mosto.
Agua de agosto, azafrán, miel y mejor mosto.
En agosto, quien no goza de él, es loco.
SEPTIEMBRE
En septiembre, cosecha y no siembres.
En septiembre, come pan y uvas si tienes.
Septiembre, o seca las fuentes o arrastra los puentes.
Agua por San Mateo, malas vendimias y gordos  borregos.
Si quieres tener buenas sementeras, por San Mateo haz las primeras.
Por San Miguel, verás llover.
Lluvia de septiembre es buena para las  viñas y mejor para las siembras.
Septiembre, el que no tenga ropa que tiemble.
OCTUBRE
De octubre, a primeros, repón los aperos.
En octubre, de la sombra huye, pero si sales al sol cuida de la insolación.
En octubre calda de hojas y lumbre.
Por San Francisco no hay fruto que no sea rico.
Por San Lucas echa tus yuntas mojadas o enjutas.
La luna de octubre, siete lunas cubre.
Si octubre es corto en granos, será largo en caldos.
En octubre no molesta la lumbre.
NOVIEMBRE
Por Todos los Santos, anda el campo blanco.
Entre Todos los Santos y Navidad, es invierno de verdad.
Por San Andrés, el vino nuevo viejo es.
Por San Eugenio, las castañas al fuego, la leña al hogar y las ovejas a guardar.
Sembrar en noviembre y barbechar en diciembre.
Truenos en noviembre, prepara el traje del año que viene.
Dichosito mes que entra con Todos los Santos, media con San Eugenio y sale con San Andrés.
DICIEMBRE
Cuando en diciembre veas nevar, ensancha el granero y el pajar.
Por Santa Lucía, lengua la noche y crece el día.
En diciembre no hay valiente que no tiemble.
Si llueve en la Purísima Concepción, llueve en Carnaval, Semana Santa y Resurrección.
En diciembre, leche y duerme.
En lloviendo el día de Santa Bibiana, llueve cuarenta días y una semana.
En no lloviendo en Nochebuena, no hay sementera buena.
El mes de la Pascua, pásalo junto al ascua.
Días de diciembre, es noche oscura apenas amanece.






No hay comentarios:

Publicar un comentario