Os axóuxeres son obxectos sonoros de cores moi vivas para entreter aos cativos e cativas. Este blogue pretende ser un espazo onde poder realizar o intercambio de experiencias, amáis dunha proposta motivadora de integración das TIC ás miñas clases. Desexo que sexa enriquecedor e motivante para a vosa e a miña formación.

martes, 3 de diciembre de 2013



Os carácteres sexuais

Os carácteres sexuais son as diferenzas físicas que existen entre homes e mulleres. Hai dous tipos de carácteres sexuais: os primarios e os secundarios.

. Os carácteres sexuais primarios son os órganos reprodutores.
. Os carácteres sexuais secundarios son as características físicas que non se relacionan directamente coa reprodución, pero diferencian ás mulleres e os hombres.Por exemplo, os homes teñen voz grave, barba, unha musculatura máis desenvolvida e lanuxe corporal abundante. As mulleres, pola súa banda, desenvolven as mamas, teñen voz aguda, cadeiras máis anchas e lanuxe corporal escaso.


A puberdade


As persoas nacen cos seus órganos sexuais, pero estes aínda non están maduros. Comezan a madurar a partir de certa idade, xunto cos carácteres sexuais secundarios.
A puberdade é a etapa do desenvolvemento das persoas na que madura o aparato reprodutor. Iníciase debido a unhas hormonas producidas pola hipófise. Estas hormonas chegan ata os órganos sexuais e fan que maduren e produzan as hormonas sexuais. Estas hormonas fan que se desenvolvan os carácteres sexuais secundarios.
Tanto nos rapaces coma nas rapazas empeza a aparecer lanuxe na pube e nas axilas, e comezan a desenvolverse todos os carácteres sexuais secundarios.
As nenas comezan a experimentar estes cambios a partir dos once anos, antes que os rapaces, nos que adoitan comezar a partir dos trece anos.

Non obstante, estas idades varían dunhas persoas a outras.


O aparato reprodutor feminino


O aparato reprodutor da muller está formado por varios órganos, chamados órganos xenitais.
Son os seguintes:

. Ovarios. Neles prodúcense as células sexuais femininas, que se chaman óvulos. Tamén se producen as hormonas sexuais.
. Trompas de Falopio. Comunican os ovarios co útero.
. útero. É un órgano oco moi elástico no que se desenvolve o bebé durante o embarazo.
. Vaxina. É unha canle que comunica o útero co exterior.
. Vulva. É a parte externa do aparato reprodutor.

Está formada por dúas dobras de pel, os labios, que protexen o orificio da vaxina.
Tamén se encontra na vulva o orificio da uretra, polo que se expulsan os ouriños.


  • 1.- trompas de Falopio
  • 2.- vejiga urinal
  • 3.- sínfisis púbica
  • 4.-cavidad vaginal
  • 5.-clítoris
  • 6.-uretra
  • 7.-vagina
  • 8.-ovario
  • 9.-colon sigmoides
  • 10.-útero
  • 11.-Fondo del saco vaginal
  • 12.-cervix o cuello uterino
  • 13.-recto
  • 14.-ano


O aparato reprodutor masculino


O aparato reprodutor do home está formado polos seguintes órganos xenitais:

. Testículos. Neles fórmanse as células sexuais masculinas, os espermatozoides. Tamén se producen as hormonas sexuais.
. Condutos deferentes. Conducen os espermatozoides ata a uretra.
. Uretra. Leva os espermatozoides ao exterior. Tamén serve para expulsar os ouriños.
. Glándulas. Son as vesículas seminais e a próstata. Fabrican o líquido que alimenta e transporta os espermatozoides.
. Escroto. É a bolsa de tecido que protexe os testículos.
. Pene. No seu extremo desemboca a uretra, que expulsa os espermatozoides ao exterior.


APARATO REPRODUCTOR MASCULINO
  1. Vejiga urinaria
  2. Hueso púbico
  3. Pene
  4. Cuerpo cavernoso
  5. Glande
  6. Prepucio
  7. Abertura de la uretra
  8. Colon sigmoides
  9. Recto
  10. Vesícula seminal
  11. Conducto eyaculador
  12. Próstata
  13. Glándula de Cowper
  14. Ano
  15. Vaso deferente
  16. Epidídimo
  17. Testículo
  18. Escroto

As células sexuais femininas


Os óvulos son as células sexuais femininas, tamén chamadas gametos femininos. Son unhas células de forma esférica bastante grandes, pois miden ao redor dunha décima de milímetro.
Os ovarios das nenas conteñen un gran número de óvulos inmaturos. Cando se alcanza a puberdade, os óvulos empezan a madurar. Cada 28 días, aproximadamente, madura un óvulo dun dos ovarios. O óvulo sae do ovario, percorre as trompas de Falopio, pasa ao útero e logo sae ao exterior acompañado dunha pequena hemorraxia.
Esta hemorraxia chámase menstruación ou regra.
Cando as mulleres teñen ao redor de cincuenta anos xa non maduran máis óvulos e cesan as menstruacións. É a menopausa.


As células sexuais masculinas


Os espermatozoides son as células sexuais masculinas, tamén chamadas gametos masculinos.

Son moito máis pequenos que os óvulos e teñen unha cola móbil que lles serve para desprazarse.

Os espermatozoides fórmanse nos testículos continuamente dende a puberdade.

Os espermatozoides saen dos testículos e viaxan polos condutos deferentes e a uretra para saír ao exterior.

Durante o percorrido polos condutos deferentes únense as substancias que fabrican as vesículas seminais e a próstata. Así se forma un líquido denominado seme.

O seme serve de transporte e alimento aos espermatozoides.

As células sexuais 
http://www.e-vocacion.es/files/html/143315/recursos/la/U04/pages/recursos/143315_P50/es_carcasa.html


A fecundación

A fecundación é a unión dun óvulo e dun espermatozoide.
Cando un óvulo madura, pasa do ovario á trompa de Falopio. Se durante o percorrido pola trompa encontra un espermatozoide, pode producirse a fecundación.
Para que a fecundación sexa posible, o seme dun home debe chegar á vaxina dunha muller.
A continuación, os espermatozoides nadan ata alcanzar as trompas de Falopio.
A unión do óvulo e o espermatozoide dá orixe a un célula chamada cigoto, que é a primeira célula do novo ser. Primeiro, o cigoto divídese e dá lugar a dúas células, logo a catro, logo a oito, e así, sucesivamente, ata dar Xogar a unha pequena bóla formada por numerosas células, o embrión.
O embrión percorre as trompas de Falopio e, uns días despois, chega ao útero e adhírese á súa parede. Alí, o embrión continúa crecendo

 clic en el enlace
 http://www.e-vocacion.es/files/html/143315/recursos/la/U04/pages/recursos/143315_P51.html para abrir la URL.

O embarazo e o parto


O desenvolvemento do embrión
Cando o embrión se adhire á parede do útero, segue aumentando o número das súas células.
O embrión encóntrase no interior dunha bolsa que está chea dun líquido que o protexe, o líquido amniótico. Recibe os nutrientes e o osíxeno da nai mediante a placenta, un órgano que se forma no útero. O embrión únese á placenta mediante o cordón umbilical, polo que pasan varios vasos sanguíneos que transportan os nutrientes e o osíxeno. O embrión vai crecendo e transformándose: o seu
forma cambia e desenvólvense os seus órganos.

O desenvolvemento do feto
A partir do terceiro mes, todos os órganos do embrión están formados. Dende ese momento, o embrión recibe o nome de feto. O feto continúa madurando e crecendo ata que, cara aos nove meses, creceu e madurou o suficiente para nacer. Nese momento, o feto está totalmente formado, mide ao redor de 50 centímetros e pesa uns 3.300 gramos.




O embarazo

O período da vida dunha muller que vai dende a fecundación ata o nacemento dun bebé recibe o nome de embarazo e dura uns nove meses. Durante o embarazo, a futura nai experimenta diversos cambios. O primeiro é que se deixan de producir óvulos e, polo tanto, cesan as menstruacións. Ademais, o ventre vai aumentando de tamaño e a muller aumenta de peso. Tamén aumenta o volume das mamas. Durante o embarazo, a futura nai debe coidar a súa alimentación e non consumir substancias como alcohol ou tabaco, pois estas substancias pasan ao embrión e lle poden causar danos. As persoas que a rodean deben darlle cariño e atención, pois esta etapa pode resultar dura para a muller.


make gif


make gif

make gif

O parto

Durante o parto, o bebé sae ao exterior a través da vaxina da nai. Pouco antes do parto, rompe a bolsa que contén o líquido amniótico. Todo ese líquido sae pola vaxina. A isto chámaselle romper augas. A primeira fase do parto chámase fase de dilatación e é a máis longa. Nesta fase ábrese pouco a pouco a saída do útero, para que se poida producir o parto. Ademais, os músculos involuntarios do útero contráense cada certo tempo para expulsar o bebé. Despois segue a fase de expulsión, que é a saída do bebé a través da vaxina. A nai axuda a nacer o seu bebé empurrando con forza cos músculos do abdome. Tras o nacemento do bebé, córtase o cordón umbilical. A cicatriz que queda no bebé é o embigo. O parto remata coa expulsión da placenta. Esta fase chámase alumeamento.

make gif

A lactación

Os primeiros meses de vida, os bebés aliméntanse soamente de leite. Este período chámase lactación. O leite prodúcese nas mamas da nai despois do parto e mentres o bebé continúe mamando. O leite materno é moi saudable porque contén todo o alimento que o bebé necesita e ademais contén defensas contra moitas enfermidades. Tamén hai leite artificial, que é un leite de vaca modificada para que sirva para o bebé.

Actividades:

Que son os carácteres sexuais?
Completa:- Os carácteres sexuais poden ser: _____________ e ____________
Nomea dous carácteres sexuais secundarios do home e dous da muller
Que son os óvulos?
Onde se producen os óvulos?
Como se chama o conduto que comunica os ovarios co útero?
Que é o útero?
Realiza un debuxo do aparato reprodutor feminino nomeando as súas diferentes partes
Que son os espermatozoides?
Onde se producen os espermatozoides?
Como se chaman os condutos por onde os espermatozoides chegan ata a uretra?
Como se chaman as dúas glándulas do aparato reprodutor masculino?
Realiza un debuxo do aparato reprodutor masculino nomeando as súas diferentes partes
Debuxa un óvulo e un espermatozoide coas súas diferentes partes
Que é a fecundación?
Que diferenza hai entre o cigoto e o embrión?
Como se chama o líquido que protexe o bebé dentro dunha bolsa?
Que recibe o bebé polo cordón umbilical?
Cando podemos dicir que o embrión é un feto?
Que é o embarazo?
Canto dura un embarazo?
Que é a lactación?
Por que é saudable o leite materno para o bebé?













.
O normal na especie humana é que de cada embarazo saia un único individuo. Iso é o normal, pero non é estraño que un embarazo de lugar a varios individuos. Nese caso estariamos falando de Gemelos, Xemelgos, Trixemelgos, Cuadrixemelgos, Quintixemelgos, Sextillizos,SeptillizosOctillizos.

Normalmente os casos de Trixemelgos cara a arriba prodúcense cando a muller recorre a unha fecundación artificial; sendo moi raro en embarazos naturais.


QUE SON OS XEMELGOS UNIVITELINOS?


Chámanse xemelgos ou xemelgos, aos individuos que resultan dunha soa xestación, naquelas especies nas que o parto non produce habitualmente máis que un individuo, como é o caso da especie humana e a maioría das especies de gando. O termo non se usa para as especies nas que o parto múltiple é o habitual, como cans e gatos.

Os xemelgos humanos son individuos que comparten o útero nun mesmo embarazo, xa que usualmente, aínda que non necesariamente, son concibidos á vez e nacen case ao mesmo tempo. Como distinción, cando un feto se desenvolve só na matriz, que é o caso normal, dise do embarazo que é simple. Debido ao limitado tamaño da matriz da nai, os embarazos múltiples teñen menos posibilidades de completar o prazo dunha xestación típica, adiantándose o parto na nosa especie como media á semana 37, tres antes do normal.

Como o nacemento prematuro pode carrexar problemas para os bebés, os nacementos xemelares son usualmente tratados con especial precaución.





Xemelgos ou xemelgos?


Estas dúas palabras castelás son sinónimas no fala común dalgúns lugares e poden empregarse para referirse alí ao caso, calquera que sexa o mecanismo implicado.



Non obstante non son sinónimos senón que se distingue sempre entre xemelgo (termo que se usa só para designar os univitelinos) e xemelgo (para os xemelgos bivitelinos).



O termo xemelgo procede, pasando por unha forma de transición «emellizo», do latín gemellicium, á súa vez derivado de gemellus, diminutivo de geminus. No fala popular de Castela encóntranse outras formas derivadas de gemellicium, como «melguizo» ou «melquizo», ou de gemellus, como «melgo», «mielgo» ou «enmelgo».



A palabra xemelgo entrou directamente na lingua culta dende o latíngemellus, e está testemuñado o seu uso dende 1590, momento a partir do cal os dous termos coexistiron no idioma como sinónimos.



Na última edición do dicionario de RÁEA defínese xemelgo como «xemelgo orixinado do mesmo óvulo», e mellizo como «mellizo orixinado de distinto óvulo.».


Aquí podedes ver como se desenvolve un embrión dende o momento da concepción ata o seu desenvolvemento no útero materno.
















No hay comentarios:

Publicar un comentario